شنبه, آبان ۹م, ۱۳۸۸
آزادی را که جمع میکنند از دکههای روزنامهفروشی، آزادی که ممیزی میخورد قبل از کتابشدن و فیلمشدن، آزادی که آژانها، دوربینها، موشهایِ گوشدارِ دیوارها را مراعات میکند وقتِ حرف و آه شدن، آزادی که لال میشود و به کلام وُ کاغذ نمیآید…، کاشیهای از رنگ و رو رفتهی ِ توالتهای عمومی و پُشت صندلیهای پارهی اتوبوس و جدارِ کهنهی باجههای تلفن، پُر میشود از یادداشتهای صریحِ و ساده و خودمانی از عشق وُ حال وُ بیحالیها وُ دردهای دل وُ نالهنفرینها وُ آرزوها وُ کاشها وُ اگرها … .
و اگـر ایـن نبود یا تـصمیم مـیگرفتیم کمی شـهروندانِ محتـرمتری باشیـم، دقمـرگ میشدیم لابهلای این همه بی رحمیهای ترافیک، دردِ دوری، نارفـیـقهای ناباب وُ تیترهایِ کیهان.
سه شنبه, آبان ۵م, ۱۳۸۸
… گفتا سرِ چه داری / کز ته خبر نداری ؟
جمعه, مهر ۲۴م, ۱۳۸۸
چیزی را جا بُگذار باد . به وقتِ وزیدن که می بَری دور . چیزی را جا بُگذار .
از نارنجی ها ، سپیدی ها ، از صداها ، سکوت را ، جا بُگذار باد . ستاره های پنجره را جا بُگذار وقتی که رنگ رنگ می شوند از نور هزار رنگ ، خورشیدِ نقاشی ها را زرد ، جا بُگذار . وَ خانه را که به این کوچه وصل است وَ سقف را که به دیوارها وَ قاب عکس ِ روزهای خوب دور را وَ چراغ را روشن ، جا بُگذار باد . پاهایم را جا بُگذار . دستهایم را انگشت هایم را سویِ چشمهایم را ، این گلِ به گیسویم را قشنگ ، جا بُگذار. باد … مادرم را وَ بابا را ماهور را انار را یار را در من از من ، جا بُگذار …
بادی که می وزی وُ می بری دور . باد …
سپیده » ماهور » دوم آذر ۸۶
جمعه, مهر ۱۷م, ۱۳۸۸
می دانی، این روزها، روزهای خبـرهای خوش نیست. روزهایی هم نیست که بی خبری، خوش خبری داشته باشد. وقتی هم با لبخند در جوابِ کسی که خبرِ تازه اَزمان می خواهد، می گوییم: … شکر خدا، می گوییم: سلامتی …، دروغ گفته ایم، عینهو سـگ دروغ گفته ایم. عـینِ رادیویی که از کاهش تورم، اشتغال زایی، طرح جامع مسکن، سـهامِ عدالت و آزادی موج مـی فرستد و تلویزیونی که مردمِ شاد و سرحال و خوشبخت توی خیابان هایش قدم بر می دارند.
سه شنبه, مهر ۱۴م, ۱۳۸۸
«تحلیل روز» آخرین کاغذ اخباری بود که دست و دلم می رفت از روی پیشخون کیوسک های مطبوعاتی برش دارم هر صبح ، وَ بخونم.
… بعد از این دلتنگ میشم برای بوی خوب کاغذِ روزنامه، برای روزنامه ی خوب.
خبر:
» تحلیل روز لغو امتیاز شد.
» یک روزنامه پرمخاطب اصلاح طلب در شیراز توقیف شد.
یکشنبه, مهر ۱۲م, ۱۳۸۸
بگذار حرف ها نگفته بماند.
بگذار حرف هایِ نگفته،
بماند.
شاید … .