روزها

بهار ما گذشته

علی بحرانی — Mon, 06 Sep 2010 00:35:06 +0000

زمانی که شنیدم تودهایها با مرا ببوسِ گل نراقی یادِ همرزمهاشون رو زنده میکردن، و یاد روزهای خوش و ناخوش سیاست، هیچ تو کتم نمیرفت چرخ روزگار باید چه بدکردار باشه که کسی با شنیدن « … دختر زیبا، امشب بر تو مهمانم» از فکر خون و زندان و کتاب و گلوله سر بیاره.

و حالا نمیدونم محسن یگانه باور میکنه پسر ۲۱ سالهای زیر مهتاب شهریور شیراز، از شنیدن «نباشی، کل این دنیا، واسم، قد یه تابوته / نبودت مثل کبریت و دلم انبار باروته» دلش پر کشیده برای رفیقش، صابر، که از اسفند ۸۸، بازداشتِ … .

پی:

amir mirzaei: خوبه
amir mirzaei: فقط یه کم اون اسم محسن یگانه ممکنه باعث موضع گیری بشه
Ali Bahrani: چه موضع گیریای ؟
amir mirzaei: خوب محسن یگانه خواننده ی تفننیه
Ali Bahrani: نیازه به تو هم این توضیح رو داد ، و بعد نوشت که، اونقدر چرخ روزگار بدکردار شده که تفنن ها و همه چیز هم آدمو یاد صابر و … می ندازه ؟
amir mirzaei: ld n,kl
amir mirzaei: بابا می دونم
amir mirzaei: شتر نیستم
amir mirzaei: می گم مخاطب ممکنه مطلبو نگیره و موضع بگیره
amir mirzaei: علاوه بر اون
amir mirzaei: قیاسش با مرا ببوس خوب نیست
amir mirzaei: مرا ببوس یه کار ماندگاره
Ali Bahrani: بحث قیاس نیست، امیر. حکایتِ به هر جا بنگرم کوه و در و دشت، نشان از قامت صابر ببینم شده

هان ای دلِ عبرت بین

علی بحرانی — Sat, 04 Sep 2010 12:06:08 +0000

یکی از روزهای آن سالها که میرحسین موسوی رئیس دولت بود و به فرمان امام (ره) نباید پای روزنامهی رسالت به جبههها باز میشد، که مبادا روحیهی نظامیان از انتقادات جریدهی جناح مخالف دولت تضعیف شود، نمازگزاران مسجد قبای شیراز، تابلوی دفتر نمایندگی روزنامهی رسالت را میشکنند؛ و اینروزها تفکری که از قلمِ رسالت ریشه دوانده و از امام و ولایت دم میزند، پای هر کسی که بخواهد وارد مسجد قبا بشود را قلم کرده، شیشههای مسجد آتشیها را شکسته، تابلوی مسجد را پائین کشیده و … .

این سرنوشت قدرت، در کشورهای بیقانون است، در هر جا که آزادی نیست.

خبر » چندین زخمی در حمله به مسجد آیت الله دستغیب در شیراز .

به نقل از دانشنامهی آزاد ویکیپدیا

علی بحرانی — Tue, 31 Aug 2010 03:12:39 +0000

… در دی ۱۳۸۸ شورای عالی انقلاب فرهنگی با برکناری میرحسین موسوی او را به ریاست فرهنگستان هنر برگزید.اما وی با ابراز ناباوری از این موضوع گفت: «احتمالا منظور از معلم، علی معلم فیلمساز بوده‌است، نه من!»

نمونه شعر

دیده بگشا ای به شهدِ مرگِ نوشینت رضا
دیده بگشا بر عدم ای مستیِ هستی فزا
دیده بگشا ای پس ازسوء القضا حسن القضا
دیده بگشا ازکرم، رنجورِ دردستان، علی
بحرِ مرواریدِ غم، گنجورِ مردستان، علی
دیده بگشا رنجِ انسان بین و سیلِ اشک وآه
کبرِ پستان بین و جامِ جهل و فرجامِ گناه
تیر و ترکش، خون وآتش، خشمِ سرکش، بیمِ چاه
دیده بگشا بر سِتم، دراین فریبستان، علی … .

ویکی پدیا » محمدعلی معلم دامغانی

تیرماه ۸۵

علی بحرانی — Sat, 28 Aug 2010 12:00:45 +0000

یک صبح مردمِ محلهی سوت و کورِ شهرِ سوت و کور، بیدار که شدند تا راهی کار و بازار و دانشگاه و مدرسه باشند، روی دیوارهای کوچه خیابانشان نوشته شده بود «مرگ بر …» وُ «درود بر …».
آن سالها یک دوچرخه داشتم که میشد باهاش گشت و تمام دیوارنویسیها را پیدا کرد، وَ از اخم، پوزخند یا بیتفاوتی و ترس آدمهایی که به در و دیوار نگاه میکردند، تند گذشت.

آفتاب که رفت، دیوارها خطخطیتر شده بود. هر جا که نوشته بودند «مرگ بر …» خط خورده بود. «استقلال – آزادی» خط خورده بود. «مرگ بر دیکتاتور» خط خورده بود. «فقط رای مردم» خط خورده بود.
چند سال پیشها، رسم نبود حرفهای روی دیوارها سبز باشد، رسم نبود نوشتهها شکل بستنی و گل و آدمکِ چشم چشم دو ابرو در بیاید.

پی:

آنروز دیده بودم، این فتنهها که برخاست … .

مانیفستی در توجیه خریتهای پیشِ رو

علی بحرانی — Wed, 25 Aug 2010 00:21:12 +0000

باید از پدرم گلایه کنم که هیچ وقتِ خدا به من نگفت از یکجاهایی به بعد دیگر حالیات میشود این حکمت عامیانهی « بکش تا کشته نشی » قاعدهی بازی وُ زندگیست. وَ نگفت که «پسرهای بزن در رو» و «دخترهای بده در رو» وُ آدمهایی که کلاه گذاشتن و برداشتن از هم را، خوبِ خوبِ بلد شدهاند، دیگر لزوما آدمهای بدِ زندگیات نیستند وُ میشوند آدمهای عادی وُ به قاعده و محترم.
نگفت از یک جاهایی به بعد کلاهت را باید دو دوستی بچسبی که باد نبردش پس معرکه. نگفت بایست پی کسی بری که حالا سوارِ خر است.

باید گله کنم از همهی آنهایی که میدانستند و نمیگفتند یک وقتی برایت جا میافتد ، همرنگی با جماعت و باری به هر جهتی وُ حزبِ بادی شدن، آنقدرها هم عیب و عار نیست. باید گلایه داشتم باشم از همه ی آنهایی که نگفتند: «چه کاریه خلافِ جهتِ آب شنا کردن؟» … وَ نگفتند روزگار لاکردار با آنها که جلوی نامروتیاش قد خم نکردهاند، خوب تا نمیکند وُ کمِ کمِ دوتایش میکند، اگر بیشتر و بدتر نکند.

همان وقت که کشیش بهمن، برایم انجیل میخواند که «مثل مار هوشیار و مثل کبوتر بیآزار باش» باید یکی میخواباندم زیر گوش راستش، وَ شک ندارم نه تنها رویش را برنمیگرداند که طرفِ چپِ صورتش را هم با سیلی سرخ کنم، که میزد شل وُ پلم میکرد. … وَ من شاید، حالا زبانِ چربتری داشتم، دلِ سختتری، زندگیِ به روالتری.

روزهای بی کلام و کلمه

علی بحرانی — Mon, 23 Aug 2010 00:57:43 +0000

نیمهشبی، چند ساعت از شهریورِ سالِ صبر و استقامت نگذشته، صدای قیصر امینپور یادم اومد که « … عمریست لبخندهای لاغرِ خود را در دل ذخیره میکنم، باشد برای روزِ مبادا »؛ وَ گمونم شد ایـن روزها، درسـت هـمون روزهـای مـبادای مـاست که بـاید بـا لبخنـدی از پـسانداز خاطراتِ خوش و روزهای خوشی که از ما گـذشتـه، بـا قامتی سـرافـراز، هر چـند مـجـروح و … به روزها و هفتهها و سالهای پیشِ رو سـلام کنیم.

این چند خط برای هانیه یوسفان.

کافهنشینی

علی بحرانی — Sat, 29 May 2010 23:29:11 +0000

بهم ریختگیها از من نشت کرده به زمین و هوا و همه چیز، و حتا انگار ریخته به فنجون چای و قهوهمون که گپهای کافهنشینیِ این شبا هم خر تو خر شده و بیسر و ته.
از فیلم مستند کارتنخوابی که زندگشیو به پای تریاک دود کرده و دیالوگِ « تا این که زد و گرفتن منو. البته من خوشحال شدم از این که گرفتنم. چون شهامت خودکشی رو نداشتم دیگه. دیگه این مرد اون مرد سابق نبود. یک شکست خورده بود.» حرفها کشیده میشه به حکمِ دادگاههای معترضین به انتخابات خرداد۸۸، که سنگینتر از بیگناهیِ رفقامونه، و چند سال زندان بودن لابد سایهشو همیشه میندازه به زندگی تعزیری خوردهها وُ حرف به میون میآد از اینکه هستن بعضیهاشون که کسی رو دوست دارن و این دوریِ نابهجا، سالهای سختی میشه براشون وُ از کجا که با دردِ زندان و دردِ دوری، غمِ جدایی ناگزیر نشه ؟! … که کسی میگه برای دلدادگیهای آقایون نگران نباشید زیاد، «عشق در پسرها از بین نمیره و تنها از دختری به دختر دیگه منتقل میشه» و یکی شاهدشو از منزوی میخونه که: «من عاشق خودِ تو ام ای عشق و هر زمان / نامی زنانه بر تو نهادم بهانه را … .»

آنچه را برای خود میپسندی برای دیگران هم بپسند

علی بحرانی — Thu, 27 May 2010 20:13:00 +0000

خودمونیمها، اصلا احمدینژاد بَد، راستنگو، چیز ! اما هنوز این برام جا نیفتاده که چرا آمریکا و رژیم اشغالگر قدس و جهان اولیها میتونن بمب هستهای داشته باشن، ما و کرهی شمالی و جهان سومیا باید زیر پیمانِ منعِ گسترش سلاح هستهای امضا بزنیم و زیرش نزنیم !؟

پی:

مرگ بر آمریکا. مرگ بر رژیم اشغالگر قدس. مرگ بر روسیه. مرگ بر انگلیس. مرگ بر فرانسه. مرگ بر آلمان. مرگ بر نروژ. مرگ بر سوئیس. مرگ بر چین. مرگ بر … . مرگ بر مزدور آمریکایی. مرگ بر مزدور رژیم اشغالگر قدسی. مرگ بر مزدور روسی. مرگ بر … .

بدون عنوان

علی بحرانی — Sun, 23 May 2010 09:58:27 +0000

از درِ خانه که بیرون زد، نَفَسش راحت شد. با خیالِ تخت، دستش – پناهِ سوراخی ریز که گیجیِ توتونهای سرخ ِ بهمن، دیشب روی پیراهنش کار گذاشته بودند، وَ مادر، نباید میدید – راه افتاد سمتِ مخفیترین جیبِ کیفش، بَس که دلش سیگار میکشید.

پی:
برای مهدی جلیلوند و امید سعیدی

از دل گریختهها

علی بحرانی — Wed, 19 May 2010 09:54:10 +0000

آمد نشست کنارم و دست کشید به موهای سیاهم و گفت: «حبیب، تار سفید زده تو موت. ببینم حبیب نکنه … »
نگذاشتم حرفش را تمام کند. فریاد زدم: «ماهی. هَوایی شدم هَوایی … » و خودم را ول کردم در بغلش که در تمام دنیا فقط او بود که حال دلم را میفهمید.

» مسعود بهنود » از دل گریختهها » حبیب